Wet- en Regelgeving Wapens en Munitie in België

Wapenwetgeving

De wapenwetgeving is een uitgebreide materie met verschillende regels voor verschillende soorten gebruikers. De wapenwetgeving is door de jaren heen versnipperd over verschillende wetteksten. Zo moet men in België niet enkel rekening houden met de wapenwet, maar ook met o.a. de gewestelijke decreten over de jacht, de gemeenschapsdecreten over het sportschieten en de gewestelijke bevoegdheid op het gebied van de in-, uit- en doorvoer van wapens.

Gedetailleerde overzichten van de wapencategorieën, verplichtingen met betrekking tot de opslag en het vervoer van wapens, van de vergunningsprocedures en van rechten en plichten staan beschreven in de omzendbrief van 25 oktober 2011.

Zie de website van de Belgische justitie.

Vervoer van wapens in België

Houders van een vergunning tot het voorhanden hebben van een vuurwapen mogen de wapens vervoeren tussen:

  • hun woonplaats en hun verblijfplaats, of
  • tussen hun woon- of verblijfpl. en de schietstand of jachtterrein, of
  • tussen hun woon- of verblijfplaats en een erkende persoon.

Tijdens het vervoer dienen de vuurwapens ongeladen en verpakt te zijn in een afgesloten koffer, OF voorzien te zijn van een trekkerslot of een equivalente beveiliging zoals het wegnemen van een voor zijn werking essentieel onderdeel.

Schietstanden

Er bestaan twee soorten schietstanden : de occasionele en de permanente of vaste schietstand.

Voor een permanente of vaste schietstand dient naast een bouwvergunning tevens ook een aanvraag te worden gedaan voor een Milieuvergunning Vlarem II. Als beide vergunningen zijn goedgekeurd, dan pas kan men een erkenningsaanvraag indienen.

Een occasionele schietstand doorloopt een iets kortere procedure. Dit is bijvoorbeeld het geval voor een jaarlijkse schuttersbijeenkomst in een folkloristisch kader of ten voordele van een goed doel, en ook voor de zogenaamde « weideschietingen ».

De locatie van een occasionele schietstand doet niets ter zake, het is de organisator die zich moet beperken tot één keer per jaar, en dit geldt voor de vereniging als geheel, dus is het evenmin toegelaten dat eenzelfde vzw meerdere aanvragen per jaar doet op naam van telkens een andere verantwoordelijke.

Gelet op de tijdelijke en kleinschalige aard van deze activiteiten genieten ze bovendien het voordeel dat de gouverneur binnen de twee maanden (in plaats van vier) uitspraak moet doen over de aanvraag tot erkenning ervan en dat ze vrijgesteld zijn van de betaling van retributies.

Wapenvergunningen

Bij elke buks hoort één registratiebewijs 9, dat aantoont dat de buks is aangemeld in het CWR (centraal wapenregister). Alleen buksen die eigendom zijn van een vereniging komen voor deze procedure in aanmerking.

Privé personen die beschikken over een eigen buks, dienen hiervoor ofwel een model 4 (vergunning tot het voorhanden hebben van een vuurwapen), of via een sportschutterslicentie de buks te laten registreren. Alleen personen die beschikken over een sportschutterslicentie mogen met deze buksen schieten.

De Europese vuurwapenpas is nodig indien men de buks wil meenemen naar een ander land van de EU. Dit is een soort van paspoort waarop alle vuurwapens vermeld staan, die over de grens gebracht mogen worden. Het is tegelijk een bewijs dat de betrokkene in België over de nodige vergunningen beschikt voor deze wapens.

De gouverneur van de provincie waar de betrokkene zijn verblijfplaats heeft, is gemachtigd om deze Europese vuurwapenpas af te leveren.

De Europese vuurwapenpas

De Europese vuurwapenpas (hierna EVP genoemd) is als het ware een reispas voor vuurwapens. De EVP heeft tot doel de politiediensten en de administratieve overheden van de andere landen van de EU waar een particulier zich naar begeeft, in te lichten over de wettelijkheid van diens vuurwapenbezit in België. Om deel te nemen aan schietwedstrijden in Nederland dienen de schutterijen uit Belgisch Limburg hun EVP bij te hebben.

De vergelijking met een reispas is ook geldig op een ander vlak : de EVP mag alleen worden gebruikt voor een tijdelijke verplaatsing binnen de EU. Wie zijn wapen meeneemt naar het buitenland om het daar te verkopen, of wie naar het buitenland verhuist, moet de gewone procedure van uitvoer volgen.


De aanvraag

De aanvraag van een EVP gebeurt bij de gouverneur en is gratis. De pas moet worden afgegeven nadat de diensten van de gouverneur de aanvraag hebben onderzocht met positief resultaat én binnen 2 maanden na de ontvangst van de aanvraag, voor zover die volledig was. Eénzelfde persoon mag slechts meerdere EVP's op zijn naam aanvragen als hij daarvoor een gegronde en aanvaardbare reden opgeeft.

Aanvragen ingediend voor rekening van een rechtspersoon (vennootschap, vereniging) dienen te gebeuren op naam van een hiervoor aangeduide verantwoordelijke.

De betrokkene mag enkel vragen die vuurwapens op de pas te vermelden, die hij wenst mee te nemen bij een reis naar een andere lidstaat van de EU (+ Noorwegen, IJsland en Zwitserland). De aanvraag moet worden gedaan met een formulier waarvan het model in het Belgisch Staatsblad is bekendgemaakt en dat de provinciale wapendiensten ter beschikking stellen. Dat aanvraagformulier is te vinden op Limburgs Loket. Op deze website van provincie Limburg staan helemaal onderaan twee te downloaden documenten, waaronder het aanvraagformulier Europese vuurwapenpas. De website www.limburg.be/wapenwet verschaft meer duidelijkheid.

Het ingevulde formulier kan worden ingescand en via een e-mailbericht verzonden worden aan federaal@limburg.be.

Verschil met registratiebewijs model 9

Bij elke buks hoort één registratiebewijs 9, dat aantoont dat de buks is aangemeld in het CWR (centraal wapenregister). Alleen buksen die eigendom zijn van een vereniging komen voor deze procedure in aanmerking.

Op het registratiebewijs model 9 mag een tweede naam worden toegevoegd, bijvoorbeeld als bewaarder of vervoerder van de buks.

De Europese vuurwapenpas is nodig indien men de buks wil meenemen naar een ander land van de EU. Dit is een soort van paspoort waarop alle vuurwapens vermeld staan, die over de grens gebracht mogen worden. Het is tegelijk een bewijs dat de betrokkene in België over de nodige vergunningen beschikt voor deze wapens.

De Europese vuurwapenpas is vijf jaar geldig en kan éénmaal verlengd worden. Voor een tweede verlenging moet je het aanvraagformulier voor een nieuwe aanvraag gebruiken. Een registratiebewijs model 9 verliest zijn geldigheid nooit.