22 sept. 2011 Science Magazine XMRV :Virology: false positive


  Virologie : vals positief

 

 

 

Samenvatting: (artikel in Science)

(Jon, Cohen, Martine Enserink)

De voorbije twee jaar woedde een hevige controverse omtrent de vermeende link tussen een muizenretrovirus (XMRV) en het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS*), een uitputtende, slopende aandoening waarvan de oorzaak nog niet gekend is. Een in oktober 2009 gepubliceerde studie in Science toonde aan dat XMRV werd gevonden in het bloed van twee derde van de onderzochte CVS- patiënten. Maar tot op heden zijn er meer dan een dozijn laboratoria niet in geslaagd dit te repliceren. Miljoenen dollars werden ingezet om deze vraag te verduidelijken, wat verstrekkende gevolgen had voor CVS-patiënten, en indien het virus in de bloedvoorraden bleek te zitten, ook voor het grote publiek.  Een “negen-lab” onderzoek, deze week gepubliceerd in “Science”, toonde dat geen van de laboratoria op een reproduceerbare manier XMRV of aanverwante virussen kon ontdekken in de bloedmonsters die gedistribueerd werden onder een geblindeerde code. “Science” voert nu ook een gedeeltelijke terugtrekking van de originele studie, want een deelnemend labo stelde vast dat er bij hen contaminatie had plaatsgevonden.

Vertaald uit het Engels 

(*) in de originele Engelstalige samenvatting wordt steeds de benaming CVS gebruikt, deze werd in de vertaling overgenomen.

 Bron : http://www.sciencemag.org/content/333/6050/1694

 

Aanvullende informatie :

Volgens deze recent verschenen studie zijn de huidige detectiemethoden voor XMRV/MLV, dus ook die van het Whittemore-Peterson Institute die gebruikt werd in de Lombardi-studie, niet betrouwbaar om vast te stellen of er daadwerkelijk sprake is van een reële infektie. 

Negen laboratoria, waaronder dat van Lo/Alter, Ruscetti en het WI, onderzochten bloedmonsters van 15 XMRV/MLV-"positieven" en 15 XMRV/MLV-"negatieven" op de aanwezigheid van genetisch materiaal, replikatie van het virus en antistoffen.  

In circa de helft van de gevallen stelden het lab van Ruscetti en dat van het WPI een XMRV-infektie vast, maar die "positieve" gevallen kwamen niet (altijd) overeen en in veel gevallen betrof het  monsters van mensen wie eerder XMRV-negatief getest hadden. Uit nader onderzoek blijkt ook dat het laboratorium van het WPI mogelijk vervuild is geraakt door klonen van XMRV (VP62) die het WPI kreeg van Silverman om XMRV op te sporen. Daarom zijn de auteurs van de oorspronkelijke XMRV Science 2009-studie (o.a. Lombardi, Mikovits, Ruscetti en Silverman) gedwongen een deel van hun studieresultaten te herroepen. De vraag is uiteraard nog steeds waarom alleen de monsters van patiënten "vervuild" waren. 

Er kwam 22 september 2011 een gedeeltelijke intrekking  van de originele XMRV-studie van Lombardi uit 2009. Er wordt in Science nu gesteld dat ze direct bewijs hebben dat in ieder geval een aantal monsters in die studie besmet zijn geweest en dat deel is dan ook ingetrokken. Dit kwam door materiaal dat ze van Silverman, van de prostaatkanker studie, hebben gekregen. 
Men vindt wel nog antilichamen. Antistoffen worden in het lichaam gemaakt maar kunnen ook in vitro ontstaan (in het buisje bloed van de proefpersoon/patiënt). Mikovits denkt  dat er nog altijd sprake is van een ander gammaretrovirus en gaat daar nu naar op zoek.  In verband met de bestaande commerciële antilichaamtesten die tot nu toe bestonden, kan men zeggen dat deze nooit specifiek genoeg zijn  geweest - een overactief immuunsysteem geeft makkelijk vals positieve antilichaamresultaten wat men kruisreactiviteit noemt.
 

   

© ME/CVS in België - 2011

 

 

 

 CheckStat