TOPINMBUR

Topinambur
(Helianthus tuberosus)– słonecznik bulwiasty, ziemna gruszka, karczoch jerozolimski, cytrus północy

jest rośliną jeszcze mało znaną w Polsce, ale bardzo wszechstronną. Uprawiany jest w Ameryce, Francji, Włoszech, Niemczech, Rosji, Chinach, Indiach i Środkowej Afryce. Od wieków uprawiali go Indianie z plemienia Topinamboore, pierwsi mieszkańcy Kanady. U zarania XVII wieku warzywo z korzeniami o smaku karczocha pojawiło się we Francji, potem w Anglii, a wojna trzydziestoletnia upowszechniła uprawy topinamburu w całej Europie. Przez blisko 200 lat z powodzeniem stanowił ważną część diety człowieka. Francuzi przyrządzają go na dwadzieścia sposobów. Nim do Polski dotarł ziemniak, Polacy, i w ogóle Europejczycy, żywili się topinamburem właśnie. Ratując od śmierci głodowej wielu ludzi, roślina ta została nawet poświęcona przez Papieża w 1615 roku. Po II wojnie topinambur poszedł w zupełne zapomnienie, przez fakt, że kojarzył się głównie z biedą. Obecnie, po ponad pół wieku, zaczął się znowu pojawiać np. we Francji i to wyłącznie na stołach najwytworniejszych restauracji. Oprócz walorów smakowych i estetycznych - urok jego kwiatów zachwycił nawet wielkiego malarza Claudea Monet i stał się tematem jednego z jego dzieł – w świecie doceniono jego inne zalety, ma zbawienny wpływ na organizm człowieka i jest bardzo dobrym surowcem energetycznym. 

Cechy tej na pozór zapomnianej rośliny przekonują, że większe zainteresowanie i popularność, jakimi darzą ją mieszkańcy Europy Zachodniej, Azji i obu Ameryk jest w pełni uzasadnione. Badania naukowe potwierdzają bardzo dobry wpływ składników tej byliny na organizm. W ślad za nimi pojawia się też ekologiczna żywność funkcjonalna na bazie słonecznika bulwiastego. Warto skorzystać z jej dobrodziejstw.