Προορισμός

 

Η Δροσοπηγή, χωριό του Δήμου Φλώρινας, βρίσκεται σε υψόμετρο 1,050 μ. και κατοικείται από 225 άτομα το χειμώνα και 400 το καλοκαίρι.

Η παλαιά Δροσοπηγή ιδρύθηκε από ομάδες κατοίκων της Ηπείρου οι οποίοι μιλούσαν και την αρβανίτικη-βλάχικη γλώσσα. Κυνηγημένοι από το Αλή Πασά, για πολλά χρόνια κατοικούσαν  στο χωριό Πληκάτι και Αετομηλίτσα της Επαρχίας Κονίτσης Ηπείρου. Η μετοίκηση αυτών στην Παλαιά Δροσοπηγή ή Μπελκαμένη έγινε το 1844 όπου άρχισαν να χτίζουν το  χωριό, με χωροταξικές προδιαγραφές, η οποία αργότερα μετονομάσθηκε σε Δροσοπηγή από τις πολλές πηγές που αναβλύζουν στην περιοχή.

Στη Δροσοπηγή αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του Βιτσίου αναπτύχθηκαν στο Β’ μισό του 19ου αιώνα, αξιόλογες αγιογραφικές δραστηριότητες λαϊκής τεχνοτροπίας από αυτοδίδακτους ζωγράφους. Οι πρώτοι αγιογράφοι της Δροσοπηγής είχαν επισκεφθεί το Άγιο Όρος ως τεχνίτες πέτρας όπου έμαθαν την τέχνη της αγιογραφίας.

Ήταν η ίδια ομάδα που οικοδόμησε την μεσημβρινή πτέρυγα της Μονής Σίμωνος Πέτρας, καθώς επίσης τμήμα της Μονής Ιβήρων και άλλων κτισμάτων εντός του Αγίου Όρους. Στις μέρες μας είναι αξιοσημείωτος ο μεγάλος αριθμός αποφοίτων της σχολής καλών τεχνών καθώς και ο μεγάλος αριθμός αυτοδίδακτων αγιογράφων.

Κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα και ορμητήριο του Παύλου Μελά, πρωτοστάτησε σε όλους τους αγώνες.

Εκατό χρόνια μετά τη θεμελίωση είχε την ατυχία να δοκιμάσει την Γερμανική αγριότητα με το κάψιμο του χωριού στις 4 Απριλίου 1944.

Το χωριό ξανακτίζεται και τρία χρόνια αργότερα (1947)  δοκιμάζει  και πάλι την πυρπόληση. Το 1952 μπαίνουν τα θεμέλια του νέου χωριού στην τοποθεσία όπου βρίσκεται σήμερα και αποτελεί συνέχεια του Παλιού.

Σήμερα η Δροσοπηγή είναι ένα σύγχρονο, όμορφο χωριό, που εξελίσσεται συνεχώς, με το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο, τον Μορφωτικό Σύλλογο, τον Αθλητικό Σύλλογο με αθλητική ομάδα «Το Βίτσι», αθλητικό κέντρο, περιβαλλοντικό κέντρο και ορειβατικές διαδρομές (μονοπάτι Ε4), καθώς και ταβέρνες, όπου ο επισκέπτης μπορεί να γευτεί τις φημισμένες παραδοσιακές Δροσοπηγιώτικες πίτες με το ξινόγαλο.

 Στα νερά του Δροσοπηγιώτικου ποταμού ζει η άγρια πέστροφα και παρόχθια υπάρχουν οξιές, σκλήθρα, βελανιδιές, και φουντουκιές. Η πανίδα περιλαμβάνει βίδρες, σκίουρους, αλεπούδες και αρκούδες. Το ιδιόκτητο δάσος έκτασης 24.000 στρεμμάτων έχει οξιές, βελανιδιές και δίκτυο δασόδρομων σε όλη την έκτασή του. ‘Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την κορυφή του Βιτσίου στα 2,200m. αποτελούν έναν  αξιόλογο ορεινό τουριστικό πόλο έλξης.